مقدمه‌
 هدف‌ اين‌ استاندارد، تجويز نحوه‌ عمل‌ حسابداري‌ تركيب‌ واحدهاي‌ تجاري‌ است‌. اين‌ استاندارد، هم‌ تحصيل‌ يك‌ واحد تجاري‌ توسط‌ واحد ديگر و هم‌ در موارد نادر، اتحاد منافع‌ را دربر مي‌گيرد. حسابداري‌ تحصيل‌ شامل‌ تعيين‌ بهاي‌ تمام‌شده‌ تحصيل‌، تسهيم‌ بهاي‌ تمام‌شده‌ بين‌ داراييها و بدهيهاي‌ قابل‌ تشخيص‌ واحد تجاري‌ تحصيل‌شده‌ و حسابداري‌ سرقفلي‌ يا سرقفلي‌ منفي‌ ناشي‌ از تحصيل‌ در زمان‌ تحصيل‌ و پس‌ از آن‌ است‌. ساير موضوعات‌ حسابداري‌ شامل‌ تعيين‌ سهم‌ اقليت‌، حسابداري‌ تحصيل‌ مرحله‌اي‌، تغييرات‌ بعدي‌ در بهاي‌ تمام‌شده‌ تحصيل‌ يا تغييرات‌ بعدي‌ در تشخيص‌ داراييها و بدهيها و الزامات‌ افشاي‌ اطلاعات‌ نيز در اين‌ استاندارد مطرح‌ مي‌شود. اين‌ استاندارد با فرض‌ اينكه‌ واحدهاي‌ تجاري‌ تركيب‌شونده‌، شركت‌ سهامي‌ هستند تنظيم‌ شده‌ است‌ و مي‌تواند در مورد واحدهاي‌ تجاري‌ غيرسهامي‌ نيز بكار گرفته‌ شود.
تعاريف‌
اصطلاحات‌ ذيل‌ در اين‌ استاندارد با معاني‌ مشخص‌ زير بكار رفته‌ است‌  :
تركيب‌ واحدهاي‌ تجاري‌                                              تحصيل‌
اتحاد منافع‌                                                             كنترل‌
واحد تجاري‌ اصلي‌                                                    واحد تجاري‌ فرعي‌
سهم‌ اقليت‌                                                             ارزش‌ منصفانه‌
داراييهاي‌ پولي‌                                                         تاريخ‌ تحصيل‌

                              برای مطالعه بیشتر به ادامه مطلب رجوع نمائید.

ادامه مطلب

اين‌ استاندارد بايد براي‌ حسابداري‌ مشاركتهاي‌ خاص‌ شامل‌ نحوه‌ ارائه‌ داراييها  ،   بدهيها  ، درآمدها و هزينه‌هاي‌ مشاركت‌ خاص‌ در صورتهاي‌ مالي‌ هر يك‌ از شركاي‌ خاص‌ و سرمايه‌گذاران‌  ، صرف‌نظر از نوع‌ مشاركت‌ خاص‌، بكار رود  .
 اصطلاحات‌ ذيل‌ در اين‌ استاندارد با معاني‌ مشخص‌ زير بكار رفته‌ است‌  :
 . مشاركت‌ خاص‌ عبارت‌ است‌ از توافقي‌ قراردادي‌ كه‌ به‌ موجب‌ آن‌ دو يا چند طرف‌ ،  يك‌ فعاليت‌ اقتصادي‌ تحت‌ كنترل‌ مشترك‌ را به‌ عهده‌ مي‌گيرند  .
 . كنترل‌  عبارت‌ است‌ از توانايي‌ هدايت‌ سياستهاي‌ مالي‌ و عملياتي‌ يك‌ فعاليت‌ اقتصادي‌ به‌ منظور كسب‌ منافع‌ .
 . كنترل‌ مشترك‌  عبارت‌ است‌ از مشاركت‌ در كنترل‌ يك‌ فعاليت‌ اقتصادي‌ به‌ موجب‌ يك‌ توافق‌ قراردادي‌ .
 . نفوذ قابل‌ ملاحظه‌ عبارت‌ است‌ از توانايي‌ مشاركت‌ در تصميم‌گيريهاي‌ مربوط‌ به‌ سياستهاي‌ مالي‌ و عملياتي‌ يك‌ فعاليت‌ اقتصادي‌ ولي‌ نه‌ در حد كنترل‌ يا كنترل‌ مشترك‌ آن‌ سياستها .
 . شريك‌ خاص‌  يكي‌ از طرفهاي‌ مشاركت‌ خاص‌ است‌ كه‌ بر آن‌ كنترل‌ مشترك‌ دارد .
 . سرمايه‌گذار در مشاركت‌ خاص‌ يكي‌ از طرفهاي‌ مشاركت‌ خاص‌ است‌ كه‌ بر آن‌ كنترل‌ مشترك‌ ندارد .
 . واحد تجاري‌ عبارت‌ است‌ از تشكلي‌ قانوني‌ يا قراردادي‌ ،  اعم‌ از ثبت‌شده‌ يا ثبت‌نشده‌ ،  يا هر شخص‌ يا تشكلي‌ كه‌ يك‌ فعاليت‌ اقتصادي‌ را از جانب‌ خود براي‌ دستيابي‌ به‌ اهداف‌ خاص‌ اداره‌ مي‌كند .
 
 . روش‌ ارزش‌ ويژه‌ يك‌ روش‌ حسابداري‌ است‌ كه‌ براساس‌ آن‌ سهم‌ شريك‌ خاص‌ در واحد تجاري‌ تحت‌ كنترل‌ مشترك‌ ابتدا به‌ بهاي‌ تمام‌شده‌ ثبت‌ مي‌شود و پس‌ از آن‌ بابت‌ تغيير در سهم‌ وي‌ از خالص‌ داراييهاي‌ واحد تجاري‌ تحت‌ كنترل‌ مشترك‌ تعديل‌ مي‌گردد  .  سهم‌ شريك‌ خاص‌ از نتايج‌ عملكرد واحد تجاري‌ تحت‌ كنترل‌ مشترك‌ در صورت‌ سود و زيان‌ منعكس‌ مي‌شود .
 . روش‌ ارزش‌ ويژه‌ ناخالص‌  نوعي‌ روش‌ ارزش‌ ويژه‌ است‌ كه‌ به‌ موجب‌ آن‌ سهم‌ شريك‌ خاص‌ به‌ تفكيك‌ مجموع‌ داراييها و مجموع‌ بدهيهاي‌ مشاركت‌ خاص‌ كه‌ تشكيل‌دهنده‌ مبلغ‌ خالص‌ سرمايه‌گذاري‌ وي‌ است‌ در ترازنامه‌ و سهم‌ وي‌ از درآمدهاي‌ عملياتي‌ مشاركت‌ خاص‌ در صورت‌ سود و زيان‌ منعكس‌ مي‌شود .

كنترل‌ مشترك‌، همانند كنترل‌، رابطه‌اي‌ براي‌ دستيابي‌ به‌ منافع‌ است‌. هر يك‌ از شركاي‌ خاص‌ براي‌ دستيابي‌ به‌ منافع‌ خود، كنترل‌ مشترك‌ را نسبت‌ به‌ منافع‌ مشترك‌ اعمال‌ مي‌كند. هر شريك‌ خاص‌ كه‌ در كنترل‌ سهم‌ دارد بايد نقش‌ فعالي‌ در سياستهاي‌ مالي‌ و عملياتي‌ مشاركت‌ خاص‌، دست‌كم‌ در سطح‌ راهبردهاي‌ كلي‌، ايفا كند. البته‌ اين‌ شرط‌، مانع‌ مديريت‌ مشاركت‌ خاص‌ توسط‌ يكي‌ از شركا نيست‌ مشروط‌ براينكه‌ سياستهاي‌ مالي‌ و عملياتي‌ اصلي‌ مشاركت‌ با موافقت‌ كليه‌ شركاي‌ خاص‌ تعيين‌ شود و شركاي‌ خاص‌ بتوانند از اجراي‌ سياستهاي‌ يادشده‌ مطمئن‌ شوند. در بعضي‌ موارد ممكن‌ است‌ سرمايه‌گذار، با توجه‌ به‌ تعريف‌ واحد تجاري‌ فرعي‌ در استاندارد حسابداري‌ شماره‌ 18 با عنوان‌   صورتهاي‌ مالي‌ تلفيقي‌ و حسابداري‌ سرمايه‌گذاري‌ در واحدهاي‌ تجاري‌ فرعي‌   (براي‌ مثال‌ بدليل‌ دارا بودن‌ اكثريت‌ آرا) واحد تجاري‌ اصلي‌ شناخته‌ شود، اما در عمل‌ براساس‌ توافق‌ قراردادي‌ با سهامداران‌ ديگر كنترل‌ را تقسيم‌ كرده‌ باشد. در چنين‌ مواردي‌، واحد تجاري‌ فرعي‌ تلفيق‌ نمي‌شود بلكه‌ براساس‌ اين‌ استاندارد به‌ عنوان‌ مشاركت‌ خاص‌ محسوب‌ مي‌گردد.

فهرست مطالب درج شده در ادامه مطلب :

انواع‌ مشاركت‌ خاص                                                  عمليات‌ تحت‌ كنترل‌ مشترك‌

داراييهاي‌ تحت‌ كنترل‌ مشترك                                      واحدهاي‌ تجاري‌ تحت‌ كنترل‌ مشترك

 صورتهاي‌ مالي‌ تلفيقي‌ شريك‌ خاص                            صورتهاي‌ مالي‌ جداگانه‌ شريك‌ خاص

معاملات‌ بين‌ شريك‌ خاص‌ و مشاركت‌ خاص                     مجریان مشارکت خاص

 

ادامه مطلب

مقدمه‌
1 . هدف‌ اين‌ استاندارد، تشخيص‌ واحدهاي‌ تجاري‌ در مرحله‌ قبل‌ از بهره‌برداري‌ و تجويز گزارشگري‌ مالي‌ پاره‌اي‌ اطلاعات‌ خاص‌ در باره‌ آنها در مرحله‌ قبل‌ از بهره‌برداري‌ است‌. توضيح‌ اينكه‌ معيارهاي‌ شناخت‌ و اندازه‌گيري‌ معاملات‌ و ساير رويدادهاي‌ مالي‌ و نيز بخش‌ عمده‌ گزارشگري‌ مالي‌ واحدهاي‌ تجاري‌ در مرحله‌ قبل‌ از بهره‌برداري‌ و واحدهاي‌ تجاري‌ در حال‌ بهره‌برداري‌ مشابه‌ است‌. 

دامنه‌ كاربرد
2 . اين‌ استاندارد در مورد صورتهاي‌ مالي‌ واحدهاي‌ تجاري‌ در مرحله‌ قبل‌ از بهره‌برداري‌ بكار مي‌رود .

تعريف‌
3. در  اين‌  استاندارد  اصطلاح‌  واحد  تجاري‌  در  مرحله‌  قبل‌  از  بهره‌برداري‌  با  معني‌  مشخص‌  زير  بكار  رفته‌  است‌ :
 .  واحد تجاري‌ در مرحله‌ قبل‌ از بهره‌برداري‌   يك‌ واحد تجاري‌ است‌ كه‌ بخش‌ عمده‌ كوششهاي‌ خود  را براي‌ ايجاد يك‌ فعاليت‌ جديد بكار برد و يكي‌ از شرايط‌ زير در مورد آن‌ صدق‌ كند :
 الف‌ ـ عمليات‌ اصلي‌ برنامه‌ريزي‌شده‌ ،  شروع‌ نشده‌ باشد ،  يا
 ب‌  ـ عمليات‌ اصلي‌ برنامه‌ريزي‌شده‌ ،  شروع‌ شده‌ ولي‌ درآمد عملياتي‌ قابل‌ توجهي‌ از آن‌ حاصل‌ نشده‌ باشد .

فهرست مطالب :

                                      مخارج‌          درآمدها               افشا                                               

ادامه مطلب

هیچ کار بزرگی بدون اراده بزرگ میسر نمی شود

فرايند تدوين‌ استانداردهاي‌ حسابداري‌، فرايندي‌ مستمر و پوياست‌ كه‌ در واكنش‌ به‌ تغيير شرايط‌ و تحولات‌ محيط‌ داخلي‌ و بين‌المللي‌ و با هدف‌ ارتقاي‌ شفافيت‌ گزارشگري‌ مالي‌، تغيير و تجديدنظر در استانداردهاي‌ موجود يا تدوين‌ استانداردهاي‌ جديد را ايجاب‌ مي‌كند. در اين‌ فرايند يكي‌ از سياستهاي‌ اصلي‌ سازمان‌ حسابرسي‌ استفاده‌ از استانداردهاي‌ حسابداري‌ مراجع‌ حرفه‌اي‌ معتبر به‌ويژه‌ استانداردهاي‌ بين‌المللي‌ حسابداري‌ در تدوين‌ استانداردهاي‌ حسابداري‌ با درنظر گرفتن‌ شرايط‌ داخلي‌ كشور است‌.
در تدوين‌ اين‌ استاندارد از استاندارد حسابداري‌ شماره‌ 41 ” كشاورزي‌“  (ويرايش‌ 2003) و نتايج‌ تحقيقات‌ انجام‌ شده‌ توسط‌ كارشناسان‌ مديريت‌ تدوين‌ استانداردها استفاده‌ شده‌ است‌.

                                                   فهرست مطالب :

 دامنه‌ كاربرد                                                                  اندازه‌گيري‌ توليدات‌ كشاورزي‌

نحوه‌ عمل‌ مخارج‌ زمان‌ فروش‌                                            اندازه‌گيري‌ داراييهاي‌ زيستي‌

                                                 همه در ادامه مطلب

ادامه مطلب